به دلیل نیاز جامعه به یک مرجع قابل اعتماد که بتواند صورتهای مالی ارائه شده توسط شرکت ها را تایید نماید، ویژگیهای رهبران و مدیران بااخلاق در موسسات حسابرسی اهمیت زیادی دارد. این پژوهش تاثیر ابعاد رهبری اصیل و دیدگاه اخلاقی بر رفتار حسابرسان را نشان می دهد. جامعه آماری پژوهش را حسابرسان رده بالا در موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران تشکیل می دهد. تجزیه و تحلیل مدل مفهومی و آزمون فرضیه های پژوهش با استفاده از معادله یابی ساختاری با رویکرد کمترین مربعات جزئی و به وسیله نرم افزار PLS انجام شدهاست. نتایج حاصل از یافته های پژوهش نشان می دهد که نه تنها ابعاد رهبری اصیل (شفافیت رابطه، رعایت اخلاق نهادینه شده، تحلیل اطلاعات جامع و خودآگاهی) و نیز دیدگاه اخلاقی بر رفتارهای ناکارآمد حسابرسان تاثیر دارند، بلکه دیدگاه اخلاقی یک عامل تعدیل کننده جهت تاثیر ابعاد رهبری اصیل بر کاهش رفتارهای ناکارآمد حسابرسی می باشد، در نتیجه لزوم تقویت دیدگاه اخلاقی حسابرسان و بکارگیری رهبری اصیل، گامی مهم در جهت اعتلای حرفه حسابرسی است و باید مورد توجه و اهتمام مدیران و شرکای موسسات حسابرسی قرار گیرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پژوهش حاضر با روش فراتحلیل و با هدف ترکیب پژوهش های انجام شده در زمینه رابطه سبک های هویت و عملکرد تحصیلی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل مطالعات در دسترس مرتبط بود که در فاصله سال های 1385 تا 1400 در داخل کشور انجام شده و در پایگاه های اطلاعاتی شامل جهاد دانشگاهی، نورمگز و مگیران در دسترس قرار داشت. یافته ها و اطلاعات موردنظر جهت دستیابی به هدف پژوهش مورد واکاوی قرار گرفت و بعد از بررسی ملاک های ورود و خروج مطالعات، اندازه اثرهای همبستگی پژوهش های جمع آوری شده با نرم افزار CMA مورد تحلیل قرار گرفت. همچنین در این پژوهش، مدل تصادفی و ثابت محاسبه شدند که با توجه به نتایج تحلیل ناهمگنی از طریق شاخص های Q و مجذور I، مدل تصادفی انتخاب شد. اندازه اثر ترکیبی پژوهش های مورد بررسی پس از حذف چهار اندازه اثر 107/0 به دست آمد. مقدار اندازه اثر ترکیبی پژوهش ها، براساس شاخص کوهن ضعیف محاسبه شد. همچنین، نتایج مربوط به تحلیل ناهمگنی حاکی از وجود متغیرهای تعدیل کننده در پژوهش ها بود. شواهد این فراتحلیل در ارتباط با مبانی نظری و تجربی قبلی، نشانگر روابط بین دو متغیر سبک های هویت و عملکرد تحصیلی بود. با توجه به نتایج فراتحلیل می توان گفت، برای موفقیت در برنامه های تحصیلی توجه به سبک های هویت در میان یادگیرندگان موثر خواهد بود.

مدل های جعبه ماسه به منظور پژوهش و بررسی چگونگی ایجاد دگرشکلی در خلال کوهزایی است. جسم سخت پیشرونده، به عنوان پوسته قاره ای غیرشکل پذیر در نظر گرفته می شود که از یک طرف به سمت فرادیواره ماسه، که نشانگر پوسته ضعیف ‏تر و شکل پذیر است، حرکت می کند. ستبرای اولیه ماسه و نیز زاویه سطح گوه سخت(rigid indenter)  قابل تغییر است. در همه مدل ‏ها در دو طرف سطح گوه بین پیش شکنج ‏ها و پس شکنج‏ ها و در بالای لبه پیشرو گوه پیشرونده، ماسه بالا رانده می شود. سرعت شکل گیری چین ‏های شکنجی وابسته به ستبرای فرادیواره ماسه ای، شکل گوه فرو رونده و نرخ ریزش سطحی پشت شیبی است. تغییر ستبرای اولیه فرادیواره ماسه ای، کنترل کننده فاصله و سرعت به وجود آمدن چین‏ های شکنجی است. هدف از انجام این کار آزمایشگاهی، بررسی و پژوهش در مورد کمربندهای رورانده، گوه‏ های پیشرونده و نیز بررسی اثر شیب در زون ‏های برخوردی و ایجاد راندگی ‏ها و چین های مرتبط با آنها است و نیز مقایسه مدل آزمایشگاهی با مدل ‏های طبیعی است.

درونهشته عنبران در شمال غرب کوه های تالش و شمال غرب شهرستان نمین، در استان اردبیل قرار دارد. در این درونهشته سنگ های قدیمی تر پالئوزوئیک به وسیله نهشته های جوان ترکرتاسه و ائوسن احاطه شده است. جهت شناسایی ساختار درونهشته عنبران و دستیابی به الگوی دگرشکلی آن، ویژگی های هندسی و جنبشی تمامی ساختارهای آن، که برای اولین بار در این مطالعه برداشت شده، مورد تحلیل قرار گرفته است. برای این تحلیل ها از عناصر موجود در پهنه های گسلی مانند: خطوط لغزشی، چین های در ارتباط با گسل و ساختارهای C-S استفاده شده است. نتایج این بررسی ها نشان می دهد، ساختارهای اصلی درونهشته، که عمدتا در بخش های شمالی و جنوبی آن متمرکز شده اند، به ترتیب شامل گسل های معکوس عنبران و RF1 می باشند. این گسل های معکوس، به عنوان گسل های کنترل کننده درونهشته با شیب بیش از 50 درجه، موجب رانده شدن واحدهای قدیمی پرکامبرین (معادل سازندهای بایندر و سلطانیه)، در بخش مرکزی درونهشته از دو سو بر روی واحدهای ولکانیکی ائوسن و سنگ آهک های کرتاسه شده اند و با ایجاد ساختار بالاجسته (pop-up)، باعث ایجاد مورفولوژی کنونی آن به صورت درونهشته گردیده اند. شیب زیاد گسل عنبران و وجود نهشته های کرتاسه محدود به فرادیواره آن، می تواند شاهدی از فعالیت وارون شدگی زمین ساختی آن باشد. بنابراین درونهشته عنبران یک ساختار بالاجسته است که در فرادیواره گسل وارون شده عنبران و گسل پس راند فرادیواره ای آن (RF1) به وجود آمده است.

امتداد ساختارهای کمربندهای چین - رانده در طول، گسترش محدودی دارند و بیشتر به ساختارهای عرضی پایان می یابند. در کمربند چین - رانده زاگرس، راستای گسل پیشانی کوهستان در بخش های مختلف توسط ساختارهای عرضی بریده و جا به جا شده است. در ناحیه دوگنبدان این گسل در تقاطع با ساختار عرضی گسل خارگ - میش است. تاقدیس میش در فرادیواره گسل پیشانی کوهستان با هندسه جعبه ای و از نوع چین گسترش گسلی حمل شده دارای کوژ به سوی پیش بوم است و در پهلوی پیشانی برگشته است. ادامه این چین با رسیدن به ساختار عرضی گسل خارگ - میش کمی چرخیده و پایان می یابد. در فرودیواره گسل پیشانی کوهستان تاقدیس های دیل، پهن، سراب و جعفرآباد با هندسه گرد شده و دامنه کم نشان دهنده چین های فروافتادگی دزفول هستند. تاقدیس های دیل و پهن با هندسه جدایشی دوشاخه با رخنمون عمومی از سازند آسماری، در اثر انتشار جانبی به موازات امتداد شیب راهه پیشانی از سطح جدایش سازند دشتک در فرودیواره گسل پیشانی کوهستان گسترش یافته اند و نشان دهنده تاقدیس هایی هستند که از سازند دشتک در فرودیواره به صورت تاخیری نسبت به ساختارهای فرادیواره در سطح ظاهر شده اند. گسل خارگ - میش به عنوان شیب راهه جانبی در سطح با پایان یافتن ساختارهای طولی به آن و در ژرفا با توجه به تغییرات ستبرا و رخساره رسوبی قابل شناسایی است که بیشتر فعالیت آن در زمان رسوبگذاری سازند ایلام است. این هندسه ساختاری بیانگر اندرکنش گسل های به ترتیب طولی پیشانی کوهستان و عرضی خارگ - میش به صورت شیب راهه های پیشانی و جانبی در هندسه و سبک ساختاری کمربند چین - رانده زاگرس در ناحیه دو گنبدان است.

کوه های طالقان در جنوب البرز مرکزی قرار داشته و به دلیل داشتن توالی های کاملی از سنگ های پالئوزوییک تا ترشیری محل مناسبی در تبیین تکامل ساختاری جنوب البرز مرکزی است. این رشته کوه از شمال به وسیله گسل طالقان و از جنوب به گسل مشا محدود شده است. این گسل ها مرز واحدهای پالئوزوییک - مزوزوییک کوه های طالقان را با ترشیری در دامنه های شمالی و جنوبی آن تشکیل می دهد. در این مقاله هندسه ساختاری گسل های رشته کوه، تحلیل و بر آن مبنا الگویی بر تکامل ساختاری جنوب البرز مرکزی ارایه شده که نشانگر تکامل آن از زمین ساخت وارون تا ترافشارش چپگرد است. گسل مشا در خاور کوه های طالقان پرشیب بوده و موجب رانده شدن نهشته های پرکامبرین کهر پوشاننده پی سنگ که در هسته تاقدیس بزرگ فرادیواره ای آن جای گرفته  بر روی نهشته های ائوسن دارای ناوفرم های فرودیواره ای شده است. چنین هندسه ای از گسل مشا بیانگر پی سنگی بودن گسل و تکامل آن از وارون شدگی(Inversion)  یک گسل نرمال اولیه است. بر همین اساس گسل پرشیب طالقان به عنوان گسل پس راند(Back thrust)  فرادیواره ای مشا و کوه های طالقان به عنوان منطقه بالاجسته(Pop-up)  مابین آنها تحلیل شده است. تحلیل جنبشی گسل طالقان در برش های مختلف این گسل در منطقه کوه های طالقان در این مطالعه بیانگر وجود دو فاز حرکتی معکوس با مولفه های متفاوت راستالغز راستگرد و چپگرد است. حرکات معکوس راستگرد گسل طالقان با توجه به قرارگیری آن در فرادیواره گسل مشا مرتبط با فرایند وارون شدگی این گسل از زمان کرتاسه پایانی و حرکات چپگرد آن در نتیجه حاکمیت زمین ساخت ترافشارش چپگرد بر البرز مرکزی از زمان پلیوسن تحلیل شده است.